Şimdi uzaklarda biryerlerde
Mecbur kaldığın biriylesin
Ne vardı kabul etseydin de
Her sabah uyandığında beni görseydin

Uzaktan görmekte çare olmazdı biyerden sonra
Dokunmak, hissetmek , öpmek ve hatta sarılıp ağlamak
İsterdi bu beden

Çaresiz duygularıma yenilir oldum bu gece
Kalbimin hissettiklerini de durduramıyorum yine
Sözümde geçmez oldu gönlüme…

İstedik ki sevelim
İstedik ki sevilelim
Ne istedik ki ne bulalım
Bir kaç solmuş gül yaprağı
ile
Bir kaç açmış papatya…

Öyle bir anki bu an
Ne anlatılabilir nede ifade edilebilir
Sevgilisinden ayrılmış aşıklar gibi
Limansız kalmış gemiler gibi
Yuvasız kalmış kuşlar gibi
Hüzünlüyüm
Sıkıntılıyım
Çünkü
Beş dakika sonra olacakları tahmin edebiliyorum…

Bunun adı nedir
Korkuyormuyum ? Hayır
Mutsuzmuyum peki ? Hayır
İşte bu duyguların anlamını kimse ifade edemez
Bende edemiyorum zaten…

Yer çekimine karşı gelmek istiyorum
Senide sevmek istiyorum
Bir o kadar da
Sevilmek istiyorum
Ama yapamıyor…

Yalnızlığımın tam içinden gelen ürpertiler
Beni sana yaklaştırıyordu

Cesaret edemiyordum karşına çıkmaya
Bilmeden incitmekten korkuyordum seni

İçimdekileri de ilk kez ifade edemiyordum
Satırlara dökmeye bile çekiniyordum sanki…