Siyah uzun bir alt çizgi çizeyim
İsmine senin adını vereyim
O çizgiyi her çizdiğimde ismin geliverse aklıma
Ne zaman silsem çıkıp gitsen hayatımdan

Ne kadar ressam da olsam
Ne kadar şair de olsam
Ne ne kadar da olsa da
Ben yine tek başıma benim
Sen ise yine tek başına sensin…

Adını bile koyamadığım
Sarılıp doya doya öpemediğim
Henüz hiç görmediğim
Hayalini kurup bekledim
Bir Sevgilim var benim..

Dün gece yine seni gördüm rüyamda
Işıl ışıl parlayan gözlerin nede masum bakıyorlardı bana öyle
Ne rüyalarımın faydası var artık nede sana bakışlarımın
Öyleki ümitlerim yine boşa gitti

Artık başkalarına aitsin dokunamıyorum
Düşünemiyor seni hissedemiyorum sevgilim !

Sevgilim dediğime bakma sevgilim
Yalnızlığımla sevgili olacağım bundan sonra
Sakın düşünme beni

Seni ne elimde nede gönlümde tutabildim
Beceremedim sevgilim, uzatıyorum yetmiyor ellerim
Birşey de gelmiyor elimden çaresizim

Burak ‘ın üzülerek sana yazdığı ne ilk nede son yazısı olacak bu
Ne’de çok özlemişim meğerse yalnızlığı hemencecik geliverdi

Bir Burak vardı yalnızlığıyla kalan
Bir Burak vardı ki duygularına yenilen…

Benim saçlarına dokunamadığım
Sarılıp koklayamadığım
Ağladığında göz yaşlarını silemediğim
Bir sevgilim var benim

Bakmaya doyamadığım
Göremeyince huzursuzlandığım
Hasretinden yandığım
Bir sevgilim var benim

Bir gün elinden tutacağım
Ömrünün en güzel anlarını yaşatacağım
Sen benim gözlerimin içine bakarken
Ben dudaklarında olacağım

Sevgilim…

Bak kalemimi aldım yine elime
Yazamazsın dedin yazdım bile

Sen beni gönlüne hapsederken
Ben seni sildim bir kalemde

Sen şimdi sıcacık yatağında uyurken
Ben soğuk ve sessiz odam da yanlızlığa bakıyor olacağım
Her nefes alışımda hayalin gelecek karşıma
Herkesten uzak durup
Hayaline sarılacağım her gece
Uyandığımda baş ucumda seni göremesemde…