Şimdi gidiyorum sessizce,
Ellerin boş kalacak bilsem de yine,
Ben sadece sevmeyi denemiştim kendimce,
Doğru olan mantığın mıydı sence,
Ne sorun kalırdı iki kalp bir araya gelince,
Tek amacımız sevmek olsaydı keşke.

Unutmak daha zor olacak şimdi,
Üzülmekse çok daha kolay…

Sessizliği seviyorum bazen,
Seninle geçirdiğim anlar geliyor aklıma,
O yüzden de sıklıkla hatırlıyorum ya her gece,
Bazen mutsuzluğuma üzülüyorum,
Bazen de sensizliğe,
Daha çok yalnızlığımı hatırlıyorum her seferinde,
Sevmek de gelmiyor artık eskisi gibi içimden,
Döktüğüm göz yaşlarım alevleniyor gözümün önünde,
Sensiz olmak üzse de beni
Alıştırmaya çalışıyorum kendimi,

Anlamak mümkün değil bilsem de yine,
Söz dinlemeyen bir yürek var  bedenimde…

Onu arkadaşlarına anlatan duygusal bir insan…
Sevdiğini haykıran bir bakış…
Gözlerinin içine bakıp heyecanlanan bir çocuk…

Ve onu seven bir beden…

Karşılık bulamayan bir yüz…
Sinirini kendinden çıkaran bir kişi…
Hayata küsüp sevmeyi unutan bir genç…

Sevmeyi yeniden denemişken nasılda ellerini çekip gittin benden.  Hiç düşünmedin mi kanayacak yüreğimi gözlerinin içine bakan gözlerimi. Ayrılığın zamanımıydı şimdi nasıl da koyup gittin beni öyle.
Yalanmış sözlerin tıpkı sevişmelerinde olduğu  gibi.

Anladım farkın yokmuş diğerlerinden, sevmeyede özlemeyede deymezmişsin sen.  Bilirmisin en mutlu gününde mutsuz ettiğin insanı. Üzülürmüsün hiç onun kadar, yazıp çizermisin sende kara sayfalara. Ağlayıp içermisin benim gibi günlerce.  Susup kalırmısın saatlerce. Durup düşünürmüsün her gece sezsizce. Ayın ışığında gezip güneşten saklarmısın gözlerinin yaşlarını…

Sevmeyeceksin hiç kimseyi, değer vermeyeceksin haddinden fazla. El bebek gül bebek davranmayacaksın ki bilsin kıymetini. Arkadaşın da olsa ayrı tutmayacaksın diğerlerinden, kırıp geçireceksin her seferinde. Unutup gideceksin hiç beklemediği bir anda , vazgeçip şaşırtacaksın onu.  Vazgeçilmez olmadığını da göstereceksin kendine. Ve uzakta olsa alnına bir öpücük kondurup sezsizce uzaklaşacaksın…

Sokak lambasının altında beklerken, yağmurda ilk öpüşüm geldi aklıma. Üzerimdeki keten gömlek, ıslak saçların ve sarılman. Neydi beni sürükleyen fotoğraflarına baktığımda ağlatan !

Kabahatliydim biliyorum ama kaybetmektende korkuyordum. İhanetmiydi yaptığım hayır ! bilmiyorum. Sokak lambasının altında yaşananlar sokak sevdasından başka bir şey olamazdı çünkü.