Bugün sabahın erken saatinde uyandım
Aklıma ilk gelenlerden biriydin sen
Gözümü açar açmaz resmin vardı karşımda
Nasılda masum bakardın o parıldayan gözlerinle
Yerini bir türlü değiştirmez başucumda beklerdin her sabah
Vazgeçilmezim benim bitanem 70×70 resmim…

Kimleri sevdik , kimleri sildik
Sende unutuldun onlar gibi
Yalan oldun gözümde
Sildim bir kalemde
Ne kadar ağlasanda
Ne kadar yalvarsanda boş artık

Seni senle ve yaşadığın o saçma dünyada bırakıyorum
Git artık git istemiyorum seni
Sana benden daha çok değer verenlere git
Çünkü gözümde bir kibrit kadar değerin kalmadı

Sen ve senin gibiler için akıttığım tek bir göz yaşı yok gülüm
Seni  sevmedim, sevemedim , sevmiyorum , sevemiyorum…

Artık ne sen varsın aklımda ne de bir başkası
Saçlarına yıldızlardan taç yapsan da ne yazar ki

Umrumda mı dünya
Neredesin kiminlesin ilgilendirir mi artık beni
Bir değil bin pişman olacaksın
Ne geri dönülecek yüzün var ne de karakterin

Nereye gitsem kime uzansam hep senin gibiler
Kendini aptallığa vermiş insanlarla dolu heryer
Sende bunlardan birisin artık

Herşey yalan herkes sahte sende sahtesin onlar gibi
Gerçek olan hiçbir şey yok ki gözümde
Ne onlardan farkın var nede aralarından çıkacak yüzün…

Sen kalem ol ben kağıt çiz beni yarim yarim
Yaz beni yarim yarim

Tutsam ellerinden yürüsek bitmek bilmeyen sahillerde
Kapatsak gözlerimizi hiç açmasak
Sen hep baş ucumda uyusan
Ben hep seni sevsem
Sende hep beni sevsen
Sarılsak birbirimize hiç ayrılmasak
Sen hep benim olsan
Ben de hep senin
Hayallere dalsak birlikte
Unutsak şu yalan dünyayı
Dönmesek bir daha…

Şimdi ne kelimelerinin nede sözlerinin anlamı kaldı ! Bende
Söyleyecek söz  ,  konuşulacak kelime bırakmadın ! Bende

Artık ben vazgeçtim
Sensizliği seçtim

Senle olan günlerimi hiç yaşanmamış saydım
Hani hep derdim ya
Bom boş bir yolda sonu gözükmeyen bir yerdeyim diye
İşte o bom boş  çıkmaz yola yeniden girdim…