Sevmeyeceksin hiç kimseyi, değer vermeyeceksin haddinden fazla. El bebek gül bebek davranmayacaksın ki bilsin kıymetini. Arkadaşın da olsa ayrı tutmayacaksın diğerlerinden, kırıp geçireceksin her seferinde. Unutup gideceksin hiç beklemediği bir anda , vazgeçip şaşırtacaksın onu.  Vazgeçilmez olmadığını da göstereceksin kendine. Ve uzakta olsa alnına bir öpücük kondurup sezsizce uzaklaşacaksın…

Sokak lambasının altında beklerken, yağmurda ilk öpüşüm geldi aklıma. Üzerimdeki keten gömlek, ıslak saçların ve sarılman. Neydi beni sürükleyen fotoğraflarına baktığımda ağlatan !

Kabahatliydim biliyorum ama kaybetmektende korkuyordum. İhanetmiydi yaptığım hayır ! bilmiyorum. Sokak lambasının altında yaşananlar sokak sevdasından başka bir şey olamazdı çünkü.

Özür dilerim gülüm özür dilerim
Seni sevdiğim için gerçekten özür diler
Tanrıdan af dilerim.

Çok yalnızdım buralarda
İstemeden oldu güzelim
Özür dilerim.

Söz geçiremedim kalbime
Ne ağlamak nede sızlamak çare oldu bana
Son çarem yine sensin, onada yok dersin…

Nefret ettim sensizlikten
Nefret ettim aramızdaki mesafeden
Nefret ettim sevilememekten
Nefret ettim seni sevdiğim için kendimden…

Ne kendi derdimi anlayan bir kişiliğim var nede başkalarına anlatabildiğim  bir derdim. Bilmiyorum neden ağlıyorum, göz yaşlarımı neden durduramıyorum. Bunun diğerlerinden farkı neydi ?  daha öncede yenilmiştim duygularıma, daha öncede üzülmüş ama bu kadar abartılı şekilde değil.

Ağlıyorum bu gece  üzdüğümden dolayı, üzüldüğümden dolayı, güzel bir insanı kırdığımdan kırıldığımdan dolayı.

Ağlamak çok uzun zamandır gerçekleştiremediğim bir olaydı. Neydi beni böyle içten içe ağlatan ? neydi beni bu kadar üzen şey, neydi beni böyle yıkıp geçen şey…

Ne ney kim ?